گفتم: خدای من، دقایقی بود در زندگانیم که هوس می کردم سر سنگینم را که پر از دغدغة دیروز بود و هراس فردا، بر شانه های صبورت بگذارم، آرام برایت بگویم و بگریم، در آن لحظات شانه های تو کجا بود؟
گفت: عزیزتر از هر چه هست، تو نه تنها در آن لحظات دلتنگی، که در تمام لحظات بودنت برمن تکیه کرده بودی، من آنی خود را از تو دریغ نکرده ام که تو اینگونه هستی... من همچون عاشقی که به معشوق خویش می نگرد، با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم
گفتم: پس چرا راضی شدی من برای آن همه دلتنگی، اینگونه زار بگریم؟
گفت: عزیزتر از هر چه هست، اشک تنها قطره ای است که قبل از آنکه فرود آید عروج می کند، اشکهایت به من رسید و من یکی یکی بر زنگارهای روحت ریختم تا باز هم از جنس نور باشی و از حوالی آسمان، چرا که تنها اینگونه می شود تا همیشه شاد بود.
گفتم: آخر آن چه سنگ بزرگی بود که بر سر راهم گذاشته بودی؟
گفت: بارها صدایت کردم، آرام گفتم از این راه نرو که به جایی نمی رسی، تو هرگز گوش نکردی و آن سنگ بزرگ فریاد بلند من بود که عزیزتر از هر چه هست از این راه نرو که به ناکجاآباد هم نخواهی رسید.
گفتم: پس چرا آن همه درد در دلم انباشتی؟
گفت: روزیت دادم تا صدایم کنی، چیزی نگفتی، پناهت دادم تا صدایم کنی، چیزی نگفتی، بارها گل برایت فرستادم، کلامی نگفتی، می خواستم برایم بگویی و حرف بزني. آخر تو بنده ی من بودی چاره ای نبود جز نزول درد که تنها اینگونه شد تو صدایم کردی.
گفتم: پس چرا همان بار اول که صدایت کردم درد را از دلم نراندی؟
گفت: اول بار که گفتی خدا آن چنان به شوق آمدم که حیفم آمد بار دگر خدای تو را نشنوم، تو باز گفتی خدا و من مشتاق تر برای شنیدن خدایی دیگر، من می دانستم تو بعد از علاج درد بر خدا گفتن اصرار نمی کنی وگرنه همان بار اول شفایت می دادم.
گفتم: مهربانترین خدا، دوست دارمت ...
گفت: عزیز تر از هر چه هست من دوست تر دارمت

مرا اینگونه باور کن...
مرا اینگونه باور کن...
کمی تنها
کمی بی کس
کمی از یادها رفته...
خدا هم ترک ما کرده خدا دیگر کجا رفته...؟!
نمی دانم مرا ایا گناهی هست..؟
که شاید هم به جرم آن ، غریبی و جدایی هست..؟؟؟


مرا اینگونه باور کن



خداوندا مرا دریاب که دیگر رو به پایانم
تمام تن شدم زخمی ز تیغ هم قطارانم


خداوندا نجاتم ده از این تکرارِ تکراری
از این بیداد دشمن را بجای دوست پـنداری


هیچ با من نیست در این ویرانه ی دنیا
در این نامردی ایام ، در این غمخانه ی دنیا


هیچ با من نیست در این آغازِ بی پایان
ز راه مرگ هم برگشتم ، که مردن هم نبود آسان




همانهایی که می گفتند همیشه یار من هستند
به هنگام نیاز افسوس به رویم دیده بر بستند

سلام دوستان ممنون از اینکه با حضورتون منو خوشحال میکنید بچه ها من یه چند روزی نیستم دارم میرم مسافرت  کیش اما۲۹ یه پسته متفاوت دارم حتما سر بزنید وقتی برگشتم جبران میکنم .

سلام :بچه ها امشب می خوام تو این شبه عزیز همه واسه من دعا کنن که به حاجتم برسم هرکس واقعا دوست داره من به حاجتم برسم از ته دل دعا کنه ممنون

1. شاید ان روز که سهراب نوشت:                                                                     تا شقایق هست زندگی باید کرد                                                                                                   خبری از دل پر دردگل نداشت                                                                       باید اینگونه نوشت:       هر گلی هستی باش چه شقایق چه گل پیچک و یاس .زندگی اجباریست......... لاجرم باید زیست.........                         (به یاد داشته باش که هرگاه زیره فشاره غصه ها زانو هایت خم می شود این مهر و عشق است به سوی تو راه باز می کند و باور کن که است در گذرگاه های تاریک زندگی گهگاه نور ستاره ای دیده می شود دیدن این نور ممکنه خیلی نزدیک باشه)بچه ها من تصمیم گرفتم تمام خاطره هایه بدو فراموش کنم امیدوارم که بتونم

سلام بچه ها امروز یه پسته متفاوت دارم برای کسی که شاید فکر می کرده دوسش نداشتم ندارم ونخواهم داشت یا اینکه قسته اذیت کردنشو داشتم فکر بد نکنید دختره..... میدونم زیاد نت نمیاد و تو وبه من نمیاد اما اگه امد می خوام بهش بگم دوسش داشتم همیشه در مواقعی که فکرشم نمی کرده اون امروز واسه همیشه رفت کسی که همیشه باهاش بودم فقط با حرف زدن با اون اروم میگرفتم همیشه من مقصر بودم اما ایندفعه بدونه هیچ بهانه ای و گله ای  با اس ام اسایی و حرفایی که توقع نداشتم واسه همیشه رفت و بهم گفت برو خیلی ساده رفت  حالا که واسه همیشه همه چیز تموم شده فقط دوست دارم اگه این پستو خوند بدونه من دوسش داشتم بدونه من فکر میکردم ارزشی برام ناره اما حالا فهمیدم با ارزشترینه  بچه ها ادم در بعضی از مواقع حرفایی میزنه که بعد از اینکه براش اتفاق افتاد میبینه همش اشتباه من دوست دارم گذشته برگرده تا جبران کنم......دوست دارم همین حالا که همه چیز تموم شد  اینو واسه همیشه بدون..........برای کسی که بود و من حسش نکردم

میدونی وقتی خدا داشت بدرقت میکرد اروم در گوشت بهت چی گفت:                                  گفت جایی که میری مردمی داره که میشکننت نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم تو کوله بارت برات عشق میزارم که بگذری .قلب میزارم که جا بدی اون همه دردو غصه را....اشک میزارم بازم برات که همراهیت کنه کم نیاری.مرگ میزارم که بدونم برمی گردی پیشه خودم اخه من هنوزم نگرانم..........